Regisseur David Fincher (Fight Club, The Social Network) zet met zijn nieuwste film een eigen interpretatie neer van de wereldberoemde, maar van origine Zweedse misdaadroman The Girl With The Dragon Tattoo. Rauw, controversieel en met de blauwe plekken die we van Fincher gewend zijn, maar trouw aan het bronmateriaal en met een bijna constante spanning.
De literatuurhit uit 2005 is al eerder op het witte doek verschenen onder de Zweedse titel ‘Män Som Hattar Kvinnor’ en werd in Nederland vertaald naar ‘Mannen die Vrouwen Haten’. We zijn al geruime tijd bekend met de verhalen van onderzoeksjournalist Mikael Blomkvist en zijn vrouwelijke collega hacker Lisbeth Salander. Ondanks drie romans en gelijknamige verfilmingen, weet Fincher’s interpretatie van het eerste boek tóch te boeien.
Snerpende spanning, mede door de voortreffelijke soundtrack van Trent Reznor en Atticus Ross, wisselt zich af met soms controversiële, maar altijd gewelddadige actie. Rooney Mara is briljant als lesbische goth-hacker Lisbeth Salander, een ware meesteres in het vak, maar met een rauw randje en een duister verleden. Craig is een goede Blomkvist, maar is af en toe nog teveel ‘James Bond’ en wijkt daardoor af van de bijna duffe, maar realistische journalistenrol die Michael Nyqvist neerzette in het Zweedse origineel.
Fincher’s The Girl With The Dragon Tattoo is met recht de ‘feel bad’ film van deze winter: spannend, kil, rauw, duister, erotisch… De director of photography verdient een prijs. Fans van de literatuur, maar ook Millennium-maagden doen er goed aan hun lokale filmhuis te bezoeken en even heel diep weg te zinken in deze pikzwarte misdaadthriller.
